~ Er valt een traan op de tompoes ~

Een ernstig zieke man gelooft niet langer in zijn genezing en ontslaat zichzelf uit het ziekenhuis. Hij wil er een eind aan maken: Ik wil stoppen op een moment dat ik er nog bén, als man, als mens, als brein. Zijn vrouw vindt dat hij terug moet gaan naar zijn arts, zijn vriendin helpt hem bij zijn euthanasieplannen en zijn dochter vindt het alleen maar lastig dat vader ziek thuis gekomen is. Een driehoeksverhouding, een verbouwing en een doodswens: alles onder het genot van tompoezen…

Annie noemde Er valt een traan op de tompoes een komedie met serieuze ondertoon.” Het stuk is duidelijk autobiografisch: terwijl ze het schreef leed haar man, Dick van Duijn, aan een ernstige depressie. Euthanasie was een regelmatig terugkerend onderwerp van gesprek. Bijna anderhalf jaar na de première, in januari 1981, zou hij met behulp van Vesparax-tabletten een eind aan zijn leven maken. Annie hield zijn hand vast tot hij stierf. Later zei hun zoon Flip hierover: Het was een ondraaglijk leven geworden en daarom was het toch goed, dat hij het gedaan heeft. Mijn moeder en ik hebben er nooit spijt van gehad.

cast vlnr: Flip van Duyn, Wim Kouwenhoven, Marlies van Alcmaer, Trudy Labij, Nel Koppen. fotograaf onbekend

 

Er valt een traan op de tompoes
première
26 september 1979, Nieuwe de la Mar Theater, Amsterdam
tekst
Annie M.G. Schmidt
regie
Lodewijk de Boer
decor
Paul van den Berg
productie
John de Crane en Gislebert Thierens
spelers
Nell Koppen, Trudy Labij, Marlies van Alcmaer, Wim Kouwenhoven, Flip van Duijn
affiche
© Uniepers Amsterdam